Vincent van Gogh

Vincent Willem van Gogh (30 maart 1853 – 29 july 1890) was een Nederlandse Post-impressionistische schilder en is één van de meest beroemde en invloedrijke kunstenaars in de geschiedenis van de westerse kunst. Hij heeft ongeveer 2100 kunstwerken gemaakt in slechts tien jaar, waarvan de meeste in de laatste twee jaar van zijn leven.

Vincent maakte voornamelijk landschappen, stillevens en, omdat hij nauwelijks geld had om modellen te betalen, zelfportretten. Hij staat bekend om zijn gebruik van opvallende kleuren en dramatische, expressieve penseelstreken. Vincent werd geboren als oudste zoon van dominee Theodorus van Gogh en zijn vrouw Anna Cornelia Carbentus. Als kind was Vincent een zwijgzame, enigszins in zichzelf gekeerde jongen, die vaak aan het tekenen was. In zijn leven heeft hij veel verschillende banen gehad, waaronder één als kunsthandelaar. Toen alles bleef mislukken heeft zijn broer Theo hem geadviseerd om kunstenaar te worden.

Vincent begon met schilderen in 1881. Hij liet zich vooral inspireren door landschappen en de plaatselijke boeren bevolking, zoals te zien is in zijn beroemde werk ‘de aardappeleters’. In deze periode gebruikte Vincent veel donkere kleuren in zijn schilderijen, pas later ontwikkelde hij zijn kleurrijke stijl die vandaag de dag zo kenmerkend is voor zijn werk.

Parijs
In 1886 verhuisde Vincent naar Parijs, waar hij in contact kwam met andere kunstenaars zoals Émile Bernard en Paul Gauguin. Geinspireerd door hun werk begint hij te experimenteren met verschillende stijlen en met heldere, lichte kleuren. Vincents jongere broer Theo heeft hem altijd financieel geholpen en ze schreven elkaar veel brieven waarin Vincent hem onder andere vertelde over zijn mentale problemen. Hij had last van psychoses, wanen en depressies.

Arles
Het Parijse leven was te hectisch voor de zwakker wordende Vincent. Toen hij 34 jaar oud was verliet hij Parijs en vertrok naar het zuiden van Frankrijk. Daar streek hij neer in Arles waar hij ging wonen in het gele huis. Hij wilde hier een kunstenaarsgemeenschap oprichten waar verschillende schilders samen konden werken en wonen. Helaas kwam er uiteindelijk maar één kunstenaar opdagen, namelijk zijn vriend Paul Gauguin. De vriendschap tussen Gauguin en Vincent heeft niet lang geduurd en eindigde in een heftige ruzie.

Volgens kunsthistorici zou Gauguin van plan zijn geweest om na twee maanden het gele huis alweer te verlaten. Vincent werd verschrikkelijk kwaad hierover en een heftige ruzie volgde. Velen denken dat Vincent zo ontdaan was over het vertrok van Gauguin en het mislukken van zijn droom om een kunstenaarsgemeenschap op te richten, dat hij zijn eigen oor eraf sneed. Anderen denken dat Vincent zijn oor eraf sneed omdat hij leed aan een zware vorm van tinnitus.

Opname en overlijden
Vincents psychische gesteldheid verslechterde en hij lied zich daarom vrijwillig opnemen in de instelling Saint-Paul-de-Mausole in Saint-Remy. Tijdens zijn verblijf had hij vele psychotische episodes, maar hij heeft hier ook vele beroemde schilderijen gemaakt zoals “De tuin van de inrichting in Saint-Remy”, “Landschap met korenschelven en opkomende maan” en zijn Olijfgaard serie. Na een jaar had hij niet het idee dat hij veel beter werd en daarom vertrok hij in mei 1890 naar Auberge Ravoux in Auvers-sur-Oise vlakbij Paris, waar hij geholpen werd door de homeopatische dokter Paul Gachet.

Op 29 juli 1890 overleed Vincent aan een schotwond in zijn borst. Twee dagen daarvoor was hij verwond geraakt. Er zijn verschillende theorieen over hoe dit is gebeurd. Sommigen denken dat het zelfmoord was en anderen zijn ervan overtuigd dat hij neergeschoten was door een groepje jongens die hem al een paar dagen lastig vielen.

Vincent van Gogh wordt vandaag de dag gezien als één van de invloedrijkste schilders van de 19e eeuw. Deze erkenning kwam echter pas laat. Vincent heeft tijdens zijn leven waarschijnlijk maar één schilderij verkocht.